از بدن بطور خودبخود ظرف چند روز بيمارى خاتمه مىيابد و گاهى هم اين بيمارى چندين سال طول مىكشد . وقتى تعداد دفعات اجابت مزاج بيشتر شود مدفوع آبكى تر مىشود و گاهى هم داراى موكوس يعنى مواد مخاطى روده‌ها بوده ولى خون و چرك ندارد گاهى هم مدفوع كف‌دار ، بدبو و چرب است و تمايل به قرار گرفتن در سطح آب دارد اسهال گاهى بطور مداوم و گاهى بطور متناوب است . علائم بالينى ابتلا به انگل ژيارديا عبارتند از : بىاشتهائى ، تهوع و استفراغ ، درد رودهها ، نفخ شكم ، آروغ ، صداى شكم و اتساع شكم ، كاهش وزن ، ضعف عمومى بدن ، بدى عمل جذب در تعدادى از بيماران ، لاغرى سريع در مرحله حاد بيمارى . امّا پس از آنكه عامل بيمارى از بدن خارج شود و بيمارى مداوا شود عوارض بدى از بيمارى برجاى گذاشته نمىشود . وجود كيست يا تروفوزوئيت‌ها در مدفوع وجود بيمارى را باثبات مىرساند . اگر مدفوع ظرف مدت يك ساعت نتواند به آزمايشگاه برسد بهتر است بوسيله فيكساتيو حفظ شود . اگر با آزمايش مدفوع وجود پارازيت باثبات نرسد مىتوان اقدام به كشيدن مايع اثنى عشرى نمود . روش ديگرى براى اثبات وجود پارازيت تشخيص بيوبسى از محل اتصال دوازدهه و ژوژنوم مىباشد . داروهاى شيميائى كه در زمان حاضر براى از بين بردن ژيارديا به كار برده مىشوند چندان كارساز نبوده و عوارض جانبى نامطلوبى هم دارند . جهت مداوا با داروهاى سنتى لازم است روزهاى اول و سوم مقدارى افسنطين و گل بنفشه و هليله زرد را بجوشانند يك ليوان صبح و يك ليوان عصر به بيمار بدهند و روزهاى دوم و چهارم به بيمار سناى مكى داده شود تا شكم او خوب از مواد دفعى تخليه شود سپس جهت وجود يا عدم انگل در روده‌ها بيمار را به آزمايشگاه تشخيص طبى هدايت نمايند . علائم وجود انگل در دستگاه گوارش لازم به ذكر است كه در اين مقوله بيشتر انگلهائى كه با چشم غير مسلح ديده مىشوند منظور نظر مىباشند امّا علاوه بر انگلهاى مذكور انگلهاى ديگرى ممكن است در دستگاه گوارش موجود باشند مانند قارچها ، باكتريها ، ژيارديا و غيره كه با چشم غير مسلح قابل رؤيت نيستند لكن وجود آنها هم داراى آثار و علائمى مىباشد ولى اثبات وجود آنها با آزمايش مدفوع امكان‌پذير است . آثار وجود انگل در دستگاه گوارش 1 - ترشح بزاق بخصوص در شبها زياد است 2 - شخص معمولا بيحال و كم حوصله و گاهى غمگين و بد اخلاق مىباشد .